آدمکده

حالا در حوالی سالروز آن شعار رسا و  روشن گروهی از هموطنان عزیزمان، یعنی همان نه غزه نه لبنان معروف امروز پاکستان زیر آب رفته و عده ای ککشان هم نمیگزد. و این دو به هم مربوط است اگر بدانی.قصد نقد و بررسی ندارم که گور پدر آن شعرها و شعارها و گور پدر نقد تاثیرات آن ادبیات و گور پدر روحیه ی "به من چه" ای که حالا به لطف عزیزان در میانمان دارد جا می افتد. مرام و مسلک "مشکل خودشه ما خودمون هزار و یک جور بدبختی داریم" و.... گور پدر همه ی اینها وقتی چندین نفر "آدم" هر روز زیر آب می روند.  حالا اسم غزه که میآید همه فریادشان بلند می شود که در همین خاک با عده ای عین همان فلسطینی ها رفتار شده و این حکومت فلان است و غزه همینجاست و غیره می دانم می دانم به لطف آن روحیه قشنگ امروز حرف از بدبختی هر که بزنیم فورا یاد جوانان بیکار و فقرای این زمینی می افتیم که انگلیس برایمان خطهایش را مدتها پیش کشیده. من فقط به این فکر می کنم چقدر مضحک است عبارت "مسلمان نژاد پرست" چقدر مضحک است .... بیخیال.

 و فکر نکن اینجا تبلیغ کمک رسانی به پاکستان را میکنم که سیمای قشنگ مکفی آن را انجام میدهد؛ که خیلی هنر کنم خودم موفق شوم چار قرون صرف این کنم . اینها که گفتم حسابش همان حساب سوزن است و اینهایی که بالا آمد به مثابه آخ بعد از سوزن به خودم.