آدمکده

و تو ایمان نخواهی آورد به حضور دشمنی که بوده و هست. و نخواهی شناخت ، کسانی را که قدر  پر کاهی برای توی ایرانی به قول خودت پر افتخار با سبقه ی فراوان تاریخی ، ارزش قائل نیستند. بدخواهی آنها ، استکبار، صهیونیست ، امریکا ، استعمار ، و همه ی واژه های دیگری که حقیقت محض اند اما لوث شده اند؛ به تو ثابت نخواهد شد مادامی که مرگ برای همسایه ست. مادامی که کشتار و ترور را از روی کاناپه ی راحت خانه مان نظاره میکنیم آن واژه ها همگی بی معنی اند و  توهم! تروریست آن کسی ست که مجری خوشگل آنها میگوید و نه گوینده ی بی ریخت ما. حاکم ظالم کسی ست که آنها بگویند. استثمار آن است که آنها تعریف کنند همانطور که خشونت و ترور و دیکتاتوری و .... و ما مدتهاست بلغور کنندگان املای آنهاییم بدون آنکه خودمان بدانیم. و چه با ابهت و با چه ژست های خوشگلی ادای تحلیلگران سیاسی را در می آوریم! و چه خوب بلدیم  نفهمیم این حرفها و موضع ها را چه کسانی و با چه ترفندهای بامزه ای توی دهانمان گذاشته اند. آن واژه ها را باور کنیم یا نکنیم خونها می ریزند و کسانی که فضا را محیای ریختن این خونها میکنند در آن سهم دارند.
+